Blog

Sporten met een (chronische) beperking? Dat kan!


Helaas zijn er vandaag de dag nog veel mensen chronisch ziek. Zij voelen zich geregeld beperkt in hun doen en laten en moeten veel opgeven, waaronder vaak het sporten.
Daarnaast zijn er veel mensen met (chronische) blessures, waaronder ikzelf. Net als mensen met een ziekte of aandoening voelen zij zich beperkt en kunnen ze niet of nauwelijks meer doen wat ze zo graag deden: hun sport of fitness beoefenen.
Toch hoeft dit niet zo te zijn. Met een beetje begeleiding en aanpassingen kun je ook met een beperking weer lekker sporten of blijven sporten!

(Chronische) aandoeningen
Onder chronische aandoeningen verstaan we onder andere hart- en vaatziekten, COPD en diabetes. Onder COPD (Chronic Obstructive Pulmonary Disease) vallen astma, chronische bronchitis en longemfyseem.
Voor deze patiënten kan beweging juist enorm positief uitpakken. Sporten verhoogt je weerstand, geeft je energie en werkt stressverminderend. Daarnaast zijn er specifieke voordelen per aandoening:

COPD
Bij COPD kan lichamelijke inspanning:
– bewegingen in het dagelijks leven verbeteren;
– de kwaliteit van leven verbeteren.

Duurtraining kan – mits de patiënt hiertoe in staat is – de bewegingstolerantie van COPD-patiënten verhogen, oftewel: het uithoudingsvermogen van de patiënt verbetert en hij of zij zal beweging beter kunnen verdragen.

Een bekende van mij is al ongeveer 7 jaar COPD-patiënt en maakt al een jaar gebruik van medische trainingstherapie en er is zeker vooruitgang merkbaar. Natuurlijk zal zij niet alles meer kunnen wat zij vroeger kon, maar ze kan wel degelijk meer dan voordat zij begeleid ging sporten.  Het belangrijkste voordeel is dat zij spiermassa opbouwt om een ziekte als de griep op te kunnen vangen, mocht zij deze krijgen.

Hart- en vaatziekten
Er is nog geen wetenschappelijk bewijs voor het verband tussen regelmatig bewegen en een gunstig effect op de kransvaten, maar het wordt steeds duidelijker dat regelmatige beweging bepaalde risicofactoren positief kan beïnvloeden. Door preventief te sporten kun je de kans op hart- en vaatziekten aanzienlijk verlagen.
Als de patiënt niet door pijn wordt beïnvloed kan duurtraining worden gebruikt om het hart- en vaatsysteem te trainen en om het prestatievermogen te verbeteren.
Duurtraining verlaagt de hartslag en de bloeddruk, waardoor het hart minder zuurstof nodig heeft om dezelfde prestatie neer te zetten.
Binnen bepaalde grenzen en tijdsduur kan ook prima aan statische beweging worden gedaan, zoals bijvoorbeeld krachttraining. De diastolische druk (onderdruk) verhoogt, maar kan tot op zekere hoogte juist voor een betere doorbloeding zorgen.

Diabetes:
Bij diabetes kan regelmatig sporten helpen bij het onder controle houden van de bloedsuikerspiegel en verbetert bij Diabetes type 2 patiënten het hart-longsysteem.
Daarnaast verbeteren het cholesterolniveau en de functie van het hart, verlaagt de boeddruk, verbetert de insulinegevoeligheid en is er bloedglucoseregulatie (bloedsuikerregulatie). Last but not least verbeteren de spierkracht en het spieruithoudingsvermogen en neemt de botkracht toe.

Als je wilt gaan sporten met een aandoening, is het in de meeste gevallen verplicht om een medische verklaring van je arts te hebben. Zo weten trainers dat je toestemming hebt om te gaan sporten en waar we op moeten letten. Denk aan medicijngebruik etc.

(Chronische) blessures
De beste remedie voor blessures blijft vaak rust houden en in sommige gevallen (sport)fysiotherapie.
Na de rustperiode bouw je onder begeleiding het sporten stap voor stap op om het herstel te bevorderen en om weer op je oude niveau te komen.

Sommige blessures gaan echter niet meer over. Ik zou je heel graag willen vertellen dat het wel zo is, maar helaas. Er zijn blessures die bij de kleinste beweging “getriggerd” – geprikkeld – worden, waardoor je steeds minder pijnvrij kunt gaan doen.
Maar dit betekent niet dat je je uit het veld moet laten slaan en niet meer kunt sporten. Denk eens na over alternatieve activiteiten of sporten die je zou kunnen doen. Of schakel hierbij de hulp van een fysiotherapeut of personal trainer in.

Ik zal je een voorbeeld geven:
Ik kamp al jaren met chronische “shin splints.” Dit kun je zien als een ontsteking aan het scheenbeenbotvlies, waarbij de pees bij een bepaalde beweging constant aan het aanhechtingspunt op het bot trekt. Dit zorgt voor enorme irritatie.
Opgelopen tijdens een voorbereiding voor de Coopertest op de middelbare school (ik ben nu bijna 23 jaar oud, kun je nagaan). Ik heb het een tijd kunnen negeren, omdat ik “wel wat kan hebben”, maar toen het mijn plezier in hardlopen ging beïnvloeden en ik beperkt werd in mijn bewegingen tijdens mijn fitness- en Hapkidotrainingen moest ik er wel aan toegeven. Ik heb er nog de 1/4 Marathon van Rotterdam mee gelopen, maar sindsdien is het alleen maar bergafwaarts gegaan.
Ik ben nog jong en ik wil dat mijn lichaam nog een hele tijd meegaat, dus heb ik me erbij moeten neerleggen dat pijnvrij hardlopen er waarschijnlijk niet meer inzit.
Een vriendin van mij raadde me toen aan om te gaan fietsen. Voor mij was hardlopen voornamelijk therapie: muziek aan, hoofd leeg en gaan. Het lichamelijke aspect was een leuke bijkomst (op die blessure na dan). Fietsen kan hetzelfde werken en je komt verder in een kortere tijd. Leuk om nieuwe plekken te ontdekken, dus dat ga ik zeker snel proberen.
Op momenten dat ik echt last heb van mijn schenen, pas ik mijn workouts aan en doe ik vooral zogenaamde low impact workouts. Dat houdt bij mij in: niet springen en niet rennen.

Er zijn verschillende vormen van low impact workouts: denk aan krachttraining, fietsen, wandelen, zwemmen. Activiteiten waarbij je gewrichten en spieren geen klappen opvangen. Dit is echter afhankelijk van de blessure die je hebt. Als je een knieblessure hebt, ga je niet doodleuk staan squatten met 150 kilo.
Maar zoals ik al zei: er is voor iedereen wel een alternatief! Zoek iets dat je leuk vindt en wat voor jou werkt. Dat is het belangrijkste.

Uiteindelijk komt het erop neer dat je je soms bij een beperking zult moeten neerleggen. Je kunt er niets aan veranderen, dus maak er het beste van!
Natuurlijk wil je niet opgeven en voel je je rot, maar wil je echt je lichaam meer kwaad dan goed doen door met de desbetreffende activiteit door te gaan?
Geloof me, ik weet hoe je je voelt. Ik ben één van de meest eigenwijze personen als het om blessures gaat, maar de vele gesprekken met familie, vrienden en sportfysiotherapeut hebben mijn ogen geopend: soms is het alleen maar beter voor je lichaam om (tijdelijk) met een bepaalde activiteit te stoppen. Je lichaam moet immers zo lang mee. Zorg er dus goed voor!

Of je nou een blessure of aandoening hebt, in beide gevallen geldt: raadpleeg altijd eerst je (sport)arts alvorens je met enige activiteit begint.

Wil je graag beginnen met sporten, het sporten weer oppakken of begeleiding bij het sporten? Neem gerust contact met mij op, dan bespreken we samen vrijblijvend de mogelijkheden.

Reacties uitgeschakeld voor Sporten met een (chronische) beperking? Dat kan!

Personal Trainer en coach met de ambitie om onzekerheid de wereld uit te helpen

%d bloggers liken dit: